door Ellen            

3 januari 2010

Tobi is een fjordje van 14 jaar. Sinds juli 2009 is hij mijn verzorgpaardje. Tobi wordt door zijn baasjes met veel liefde verzorgd, hij staat samen met zijn collega fjord 24/7 buiten in een wei met schuilstal, krijgt, naast gras, naargelang seizoen en nood hooi, bieten, wortels en granen bij. Hij heeft al enkele jaren geen ijzers meer en sinds deze zomer wordt hij natuurlijk bekapt.

Wegens tijdgebrek is hij een jaar niet meer gereden, maar Christine (zijn baasje) en ik zijn deze zomer met beide fjorden terug beginnen rijden, voornamelijk buitenritten (bitloos).

Tobi is een lief en gevoelig paard, niks koppig en vrij voorwaarts, geen typisch fjordenkarakter. Hij doet braaf alles wat je hem vraagt. In de wei is de andere fjord baas, Tobi wordt vaak weggejaagd van aandacht of eten. Het hooi en eten wordt verdeeld over verschillende hopen/bakken, maar de andere fjord jaagt Tobi toch wel steeds een paar keer van hier naar daar om zich er van te vergewissen welke hoop hooi nu het lekkerste is. Als er gestreeld wordt, moet Tobi op een eerbiedwaardige afstand blijven.

Zijn uiterlijk lijkt me ook niet typisch fjord, geen ronde poep, scherp uitstekende wervelkolom en zeker geen overgewicht, eerder wat te mager. Christine vertelt dat ze hem zo gekocht hebben, nu een jaar of 5 geleden. Volgens de vorige eigenaars zou hij altijd zo geweest zijn. In de winter heeft hij de neiging te mager te worden, ondanks bijvoeren. Zijn dierenarts heeft hem al nagekeken ivm dat vermageren, hij krijgt bijvoer en wordt correct ontwormd. Vermoed wordt dat hij als veulen ondervoed geweest is. Da andere fjord, die dezelfde zorgen krijgt (en minder bijvoer), is zeer mooi gebouwd en absoluuuuuuut niet te mager… .

Ik schrijf me in voor Cindy’s workshop bij rond massage en bewegingstherapie omdat ik wil weten wat ik kan doen om Tobi’s spieren en conditie zo goed mogelijk in vorm te houden. Ik heb niet zo veel verstand van dressuur, ben voornamelijk een bos- en veldruiter, maar besef goed dat bepaalde dressuuroefeningen nodig zijn om het paard de spieren te laten opbouwen die het nodig heeft om een ruiter te kunnen dragen. Eddy Druppel, onze lesgever, wees ons daar herhaaldelijk op en brede bospaadjes of asfaltweggetjes werden  gebruikt om verzameling, schouder binnenwaarts, … te oefenen, waarna het paard weer mocht ontspannen, enz… . Ook aan mijn houding heb ik steeds proberen aandacht te besteden, naast wat ik van Eddy leerde, volgde ik een aantal centered riding lessen bij  Pien (Spirithorses) en Marinette Mousset.

Tijdens de workshop werd eenvoudig, maar klaar en duidelijk uitgelegd hoe de vork aan de steel zat wat dit alles betreft. Hoe zit een paard anatomisch in elkaar, welke spieren heeft het nodig om een ruiter te dragen, wat kan er verkeerd gaan en welke problemen ontstaan dan, wat is het nut van verschillende dressuuroefeningen en welke spieren worden daardoor geoefend,…?

We leerden een eenvoudige massage, die we voor en/of na het rijden konden toepassen, we leerden correct stretchen, we leerden kijken en voelen (anatomie in vivo!), … . Elk paard werd onderzocht en besproken voor de groep zodat iedereen er iets kon van leren. We kregen allemaal huiswerk mee onder vorm van oefeningen die we met ons paard konden doen. Ook het zadel kreeg de nodige aandacht.

Deze workshop was voor mij echt een eyeopener, er zijn veel euro’s gevallen die dag. Eigenlijk zou dit een soort basiskennis moeten zijn voor iedere ruiter en ik heb spijt dat ik me hier niet veel eerder in verdiept heb. Echter, zoals gepresenteerd in deze workshop, werd die kennis op een aangename en verteerbare manier aangeboden en dat was net zoals ik het nodig had.

Wat Tobi betreft: zijn gehele bespiering bleek onderontwikkeld, vooral zijn rugspieren.  De juiste oorzaak hiervan  is niet helemaal duidelijk, ondervoeding als veulen blijft een mogelijke verklaring, maar zijn huidige verzorging is goed. Zijn zadel paste niet goed, wat mogelijks ook een rol kon spelen. We hebben achteraf van Cindy nog heel wat feedback en bijkomende begeleiding gekregen. We kregen een aangepast voedingsschema, advies ivm verder nazicht vermagering en werden verwezen voor bijkomende behandeling door osteopaat. We werden niet zo maar naar huis gestuurd met ons huiswerk, Cindy is ons de oefeningen die we moesten doen (grondwerk en werk aan de lange teugel) nadien zelf komen aanleren.

Ondertussen zijn we 6 weken verder en Tobi is al merkelijk veranderd. We hebben hem niet meer gereden, we plannen de aankoop van een nieuw zadel, maar wachten hiermee tot zijn spieren terug beter ontwikkeld zijn. De 2 fjorden staan nu 3-4 uur per dag van mekaar gescheiden zodat Tobi rustig kan eten, hij eet ook duidelijk trager en meer op zijn gemak dan vroeger. De osteopaat is 2 keer geweest en wij maken regelmatig ons huiswerk: de oefeningen grondwerk en aan de lange teugel. We nemen hem onbelast mee op buitenrit, als handpaard naast de andere fjord. Wat die oefeningen betreft: die lessen en begeleiding door Cindy achteraf waren echt wel nodig, we waren blij dat iemand ons zeer gericht kon leren wat we nu juist moesten doen en waarom en ons ook feedback geven als we het verkeerd deden.

Christine en ik hebben allebei veel bijgeleerd hierdoor, we kunnen nu weer nieuwe dingen, dat werken aan de lange teugel is eigenlijk heel plezant en wat mezelf betreft: het is me nu ook allemaal veel duidelijker waarom welke oefeningen (ook onder de ruiter) noodzakelijk zijn en ik zal dit in de toekomst zeker met meer motivatie dan vroeger  blijven doen.

En Tobi… die vaart er wel bij. Het is moeilijk te beschrijven, hij ziet er fysiek beter uit, maar is ook levendiger dan vroeger, zijn blik is anders, en af en toe zien we zelfs zo’n “fjordenschelmerijlichtje” in zijn ogen verschijnen … .

12 augustus 2010

We zijn 7 maanden verder nu…. En Tobi is een heel ander paard geworden!!  Eigenlijk is het niet te beschrijven!

We zijn verder gegaan zoals we bezig waren, Tobi rustig laten eten, apart van zijn weidegenoot, osteopathie, oefeningen aan de lange teugel,… . Als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat we onze lange teugeloefeningen best nog wel wat meer hadden mogen doen, maar het eeuwige probleem: tijd… !!!!

Christine heeft een nieuw, goed passend zadel voor Tobi gekocht en we zijn terug beginnen rijden in de maand april. Als we reden, zijn we ook onder het zadel steeds de oefeningen die Cindy ons geleerd had aan de lange teugel blijven doen, zodat Tobi zijn rug moest blijven gebruiken en soepel bleef. Cindy is ons regelmatig les lange teugel blijven geven: haar coaching en haar verbetering van de fouten die we maakten hadden we echt ook wel nodig.

Ook qua karakter is Tobi volledig veranderd! Het is een echte “Volbloed-fjord” geworden, niks koudbloed meer te bespeuren! Braaf is hij nog, maar rustig al lang niet meer. Hij straalt van levenslust, is nog veel voorwaartser dan vroeger, hij heeft maar een half woord nodig om in volle galop door de velden te vliegen, daar waar we hem vroeger voor een galopje toch echt wel moesten motiveren.

In de wei zoekt hij ook meer contact met Am, de andere fjord. Hij laat zich niet meer wegjagen en veel vaker dan vroeger zien we ze elkaar groomen.

Het is moeilijk om Tobi’s verhaal in woorden te vangen, maar Christine en ik zijn blij en ontroerd door wat we zien gebeuren hebben met hem. En het is misschien beroepsmisvorming, maar ik heb doorheen heel dit verhaal, de lessen lange teugel  en alles wat we met Tobi gedaan hebben, niet alleen veel bijgeleerd over Tobi, maar ook over mezelf …

                                                                                                                 Ellen